Je hebt nét een bordje met lekkere hapjes klaargemaakt, zet het voor je kleine smulpaap neer en nog geen minuut later ligt de helft naast de kinderstoel. Een stukje banaan op de grond, de broccoli erachteraan en als je even niet oplet misschien ook nog de lepel. 😉
Herkenbaar? Je bent zeker niet de enige ouder die zich afvraagt: waarom gooit mijn baby eten op de grond?
Hoewel het soms behoorlijk frustrerend kan zijn, zit er achter dat gooien vaak meer dan alleen ondeugend gedrag. Voor baby's en jonge kinderen is eten namelijk niet alleen iets om op te eten. Het is óók iets om te voelen, bekijken, onderzoeken en mee te experimenteren.
In deze blog leggen we uit waarom baby's eten weggooien, wat dit met hun ontwikkeling te maken heeft en hoe je er tijdens de maaltijd mee om kunt gaan.
Eten is voor een baby één grote ontdekkingstocht
Wanneer wij een stukje aardbei zien, weten we precies wat we ermee moeten doen. Voor een baby is dat heel anders.
Hoe voelt het? Is het zacht of hard? Wat gebeurt er wanneer ik erin knijp? Hoe smaakt het? En misschien wel de spannendste ontdekking: wat gebeurt er als ik het laat vallen?
Baby's leren voor een belangrijk deel door te doen. Ze gebruiken hun zintuigen en herhalen handelingen om te ontdekken wat het gevolg daarvan is.
Een lepel die van de kinderstoel valt, maakt geluid. Een stukje banaan wordt plat wanneer je erin knijpt. En wanneer je iets over de rand van de tafel laat vallen… verschijnt papa of mama ineens om het weer op te rapen.
Interessant! Nog een keer. 😉
Waarom gooit een baby eten op de grond?
Er is niet één reden waarom baby's eten weggooien. De betekenis kan bovendien veranderen naarmate je kindje ouder wordt.
Bij jonge baby's heeft het vaak te maken met ontdekken. Rond de periode waarin kinderen zelfstandig leren eten, ontwikkelen ook hun motorische vaardigheden zich snel. Eten pakken, vasthouden, verplaatsen en loslaten zijn allemaal manieren om die vaardigheden te oefenen.
Later kan eten weggooien ook een vorm van communicatie worden. Je kindje kan bijvoorbeeld willen aangeven dat het genoeg heeft gegeten, iets niet lekker vindt of simpelweg klaar is met de maaltijd.
En soms is het antwoord nog eenvoudiger: je kindje heeft ontdekt dat eten op de grond gooien een reactie oplevert en vindt dat ontzettend interessant.
Gooien betekent niet automatisch dat je kindje het eten niet lust
Een stukje broccoli dat op de grond belandt, hoeft niet te betekenen dat broccoli voortaan van het menu kan.
Jonge kinderen moeten vaak meerdere keren kennismaken met een voedingsmiddel voordat het vertrouwd voelt. Alleen al kijken, aanraken, ruiken of eraan likken is onderdeel van die kennismaking.
Daarom kan het helpen om nieuwe smaken zonder druk te blijven aanbieden. Misschien wordt de broccoli vandaag alleen geplet en morgen weggegooid, maar wordt er volgende week ineens wél een hapje van genomen.
Smaakontwikkeling is geen rechte lijn. Het is vooral veel proberen, herhalen en ontdekken.
Knoeien hoort bij zelfstandig leren eten
Wanneer je kindje zelfstandig leert eten, hoort een beetje chaos er bijna automatisch bij.
Zelf een stukje fruit pakken vraagt bijvoorbeeld om hand-oogcoördinatie en fijne motoriek. Met een lepel eten is nog ingewikkelder: je kindje moet eten opscheppen, de lepel vasthouden, naar de mond bewegen én hem vervolgens goed draaien.
Dat gaat natuurlijk niet vanaf de eerste poging perfect.
Juist door zelf te oefenen krijgt je kindje steeds meer controle over deze bewegingen. Wat vandaag nog naast het bordje belandt, komt over een tijdje misschien zonder problemen in de mond terecht.
Het doel hoeft daarom niet te zijn om ieder eetmoment zo netjes mogelijk te laten verlopen. Zelf proberen is onderdeel van zelf leren.
Wanneer wordt eten gooien een signaal dat je kindje klaar is?
Naarmate je kindje ouder wordt, kun je steeds beter bepaalde patronen herkennen.
Misschien eet je kleintje de eerste tien minuten enthousiast en begint het daarna ineens eten over de rand te schuiven. Of de beker wordt pas interessant speelgoed wanneer de meeste honger verdwenen is.
Dat kan een teken zijn dat de maaltijd lang genoeg heeft geduurd.
Andere signalen kunnen bijvoorbeeld zijn:
- het hoofd wegdraaien wanneer je eten aanbiedt;
- de mond dichthouden;
- eten steeds opnieuw wegduwen;
- interesse verliezen in de maaltijd;
- onrustig worden of uit de kinderstoel willen.
Probeer vooral naar het totaalplaatje te kijken. Niet ieder stukje eten dat op de grond belandt betekent dat je kindje vol zit.
Wat kun je doen als je baby steeds eten weggooit?
Hoe verleidelijk het soms ook is om na het vijfde stukje pasta een grote reactie te geven: rustig blijven werkt vaak beter.
Je kunt kort benoemen wat er gebeurt, bijvoorbeeld: “Het eten blijft op tafel.” Geef vervolgens niet steeds grote hoeveelheden tegelijk, maar leg een paar stukjes eten op het bordje. Is het op? Dan kun je altijd iets bijgeven.
Hierdoor ligt er minder eten binnen handbereik om mee te gooien en blijft de maaltijd overzichtelijk.
Merk je dat je kindje consequent alles begint weg te gooien nadat het eerst goed heeft gegeten? Dan kun je rustig aangeven dat de maaltijd bijna klaar is en het eetmoment afronden.
Zo leert je kindje stap voor stap wat er tijdens een maaltijd wordt verwacht, zonder dat eten een strijd hoeft te worden.
En dat bordje dan?
Niet alleen eten kan tijdens deze ontdekkingsfase interessant zijn om op de grond te gooien.
Ook een bordje of kommetje blijkt voor sommige kleine onderzoekers bijzonder geschikt voor een experiment met zwaartekracht. 😉
Daarom kan kinderservies met een zuignap prettig zijn tijdens de periode waarin je kindje zelfstandig leert eten. Het bordje of kommetje blijft beter op zijn plek terwijl je kindje zelf probeert eten te pakken of met bestek te oefenen.
Dat betekent natuurlijk niet dat een zuignap ieder knoeimoment voorkomt. En dat hoeft ook helemaal niet. Knoeien hoort erbij. Maar het kan nét wat meer rust aan tafel geven.
Van knoeien naar steeds meer zelf doen
Vandaag ligt de helft van het eten misschien nog onder de kinderstoel. Over een tijdje zit je kindje ineens zelfstandig met een lepel te eten.
Dat is misschien wel het bijzondere aan deze fase.
Al die ogenschijnlijk kleine handelingen – pakken, voelen, loslaten, proeven en opnieuw proberen – helpen je kindje om de vaardigheden te ontwikkelen die nodig zijn om uiteindelijk zelfstandig te kunnen eten.
Dus wanneer er vanavond weer een stukje broccoli op de grond belandt, weet je in ieder geval dat er achter dat kleine plofje een heleboel ontwikkeling schuil kan gaan. 💛
Zelfstandig ontdekken met Sproudsy
Bij Sproudsy weten we dat zelfstandig leren eten niet altijd netjes hoeft te gaan. Sterker nog: een beetje knoeien hoort bij het avontuur.
Daarom is ons baby- en kinderservies gemaakt om kleine smulpapen de ruimte te geven om zelf te proberen. Denk aan bordjes en kommetjes met zuignap, siliconen babybestek voor kleine handjes, oefenbekers en vrolijke eetsets waarmee ieder eetmoment weer iets nieuws te ontdekken biedt.
Van Clouds en Dino tot Space, Teddy Bear en Serene: zo kun je een eetwereld kiezen die past bij jouw kleine ontdekker.
Want zelfstandig leren eten begint niet met perfect eten.
Het begint met zelf proberen. 💚
Ook leuk om te lezen
Zelf proberen en ontdekken gebeurt natuurlijk niet alleen aan tafel. Ter ere van de Dag van de Jeugd stonden we in onze vorige blog stil bij alle kleine stappen waarmee kinderen steeds zelfstandiger worden.
Van een eerste hapje tot dat trotse “zelf doen!”: ontdek waarom juist die kleine momenten zo belangrijk zijn tijdens het opgroeien.
Lees ook: Dag van de Jeugd – alle ruimte om te groeien, ontdekken en jezelf te worden.
