Je hebt net een bordje voor je kleine smulpaap klaargemaakt. Alles staat klaar, er wordt lekker gegeten en je denkt dat iedereen tevreden is. Totdat jij zelf een hap neemt. Ineens lijkt jouw boterham, stukje fruit of avondeten véél interessanter dan alles wat er op het eigen bordje ligt. 😋
Herkenbaar? Veel baby's en jonge kinderen hebben opvallend veel belangstelling voor wat papa, mama of iemand anders aan tafel eet. En dat is eigenlijk helemaal niet zo gek. Voor een jong kindje is samen eten namelijk veel meer dan alleen een moment om een buikje te vullen.
Jouw kindje kijkt naar wat jij doet
Baby's leren ontzettend veel door naar anderen te kijken. Ze zien hoe je iets vastpakt, hoe je een lepel naar je mond brengt en hoe je reageert op wat je proeft. Wat voor jou een doodgewone lunch is, kan voor je kindje één grote demonstratie zijn.
Zodra vaste voeding onderdeel wordt van de dag, wordt dat extra interessant. Je kindje is zelf volop aan het ontdekken hoe eten werkt en ziet ondertussen dat jij dat allemaal al moeiteloos lijkt te kunnen.
Geen wonder dus dat juist dat hapje op jouw bord interessant wordt.
Wat jij eet, wordt ineens interessant
Stel je eens voor dat er twee stukjes eten voor je liggen. Het ene ligt gewoon op tafel. Het andere wordt opgepakt door iemand die je vertrouwt, opgegeten en duidelijk lekker gevonden.
Welke zou jij interessanter vinden?
Voor jonge kinderen kan iets vergelijkbaars gebeuren. Ze kijken naar de mensen om hen heen om informatie te verzamelen over hun omgeving. Wanneer jij iets eet, ziet je kindje niet alleen een stukje eten, maar ook jouw gedrag eromheen.
Een enthousiaste “mmm, lekker!” kan daardoor ineens een stuk interessanter zijn dan wanneer precies hetzelfde stukje eten stilletjes op het eigen bordje ligt.
Samen eten helpt bij ontdekken
Daarom kan het fijn zijn om je kindje regelmatig bij jullie eigen eetmomenten te betrekken. Dat hoeft echt niet te betekenen dat iedere maaltijd perfect gezamenlijk aan tafel plaatsvindt. Alleen al regelmatig samen zitten en eten geeft je kindje volop mogelijkheden om te kijken en mee te doen.
Je kunt bijvoorbeeld zelf iets eten terwijl je kindje een eigen, geschikte variant krijgt. Zo ziet je kleine eter hetzelfde soort voedsel terug en ontstaat er vanzelf een gezamenlijk moment.
En misschien steekt er dan ineens een nieuwsgierig handje uit naar jouw bord. 😉
Geef het goede voorbeeld, maar maak er geen toneelstuk van
Moet je vanaf nu bij ieder stukje broccoli overdreven enthousiast “mmmm!” roepen? Gelukkig niet. 😄
Kinderen krijgen tijdens het opgroeien heel veel eetmomenten mee. Het gaat daarom veel meer om wat ze regelmatig zien dan om één perfect voorbeeld. Wanneer verschillende voedingsmiddelen normaal onderdeel zijn van jullie maaltijden, krijgt je kindje vanzelf allerlei smaken, kleuren en structuren voorbij.
Probeer eten daarom vooral ontspannen te houden. Jij hoeft je kindje niet te overtuigen dat iets lekker is. Je kunt het aanbieden, zelf mee-eten en je kleine ontdekker vervolgens de ruimte geven om zelf te ervaren wat hij of zij ervan vindt.
Kan je baby dan gewoon van jouw bord mee-eten?
Soms wel, maar niet automatisch. Wat geschikt is voor jou, is niet altijd direct geschikt voor een baby.
Bij jonge kinderen moet je onder andere rekening houden met de leeftijd, ingrediënten en de vorm en structuur waarin eten wordt aangeboden. Een gerecht dat voor volwassenen is bereid, kan bijvoorbeeld ingrediënten bevatten die je liever niet of nog niet aan een jong kindje geeft.
Wil je hetzelfde eten? Dan kan het handig zijn om tijdens het koken eerst een geschikt deel voor je kindje apart te houden en jullie eigen maaltijd daarna verder op smaak te brengen.
Zo eten jullie toch een beetje hetzelfde, maar wel op een manier die bij je kindje past.
“Maar van mijn bord lust je het ineens wél!”
Het kan best grappig zijn. Het stukje banaan op het eigen bord wordt volledig genegeerd, terwijl precies zo'n stukje banaan van jouw bord ineens razend interessant is.
Probeer daar niet te veel conclusies aan te verbinden. Een kindje dat vandaag iets weigert, heeft niet automatisch besloten het nooit lekker te vinden. De situatie waarin eten wordt aangeboden kan namelijk ook invloed hebben op hoe interessant het op dat moment is.
Blijf daarom vooral verschillende smaken aanbieden zonder druk om iets te moeten eten. Soms wordt er geproefd, soms alleen gekeken en soms belandt het hapje weer naast het bord.
Ook dat hoort bij leren eten.
Maak van eten iets gezamenlijks
Zelfstandig leren eten klinkt misschien alsof je kindje vooral alles zelf moet doen. Maar juist samen aan tafel gebeurt er ontzettend veel.
Je kindje kijkt hoe jij eet, oefent met eigen bestek, probeert een bekertje vast te houden en ontdekt ondertussen nieuwe smaken en structuren. Langzaam verandert een baby die vooral observeert in een kleine eter die steeds meer zelf kan.
En daar hoeft helemaal geen perfect gedekte tafel of uitgebreid familiemoment tegenover te staan. Ook een boterham samen aan de keukentafel telt.
Voor kleine smulpapen én grote voorbeelden
Dus de volgende keer dat er vanaf de kinderstoel héél aandachtig naar jouw bord wordt gekeken, weet je dat er waarschijnlijk meer gebeurt dan alleen trek hebben in jouw eten.
Je kleine smulpaap kijkt, vergelijkt, ontdekt en leert.
Geef je kindje daarom lekker de ruimte om mee te doen aan tafel. Met een eigen bordje, kommetje, bekertje en bestek kan er ondertussen volop zelfstandig worden geoefend.
En dat stukje eten op jouw bord?
Tja… dat blijft waarschijnlijk toch nét iets interessanter. 😉💚
Bij elke hap een glimlach.
Ook leuk om te lezen
Nog zin om samen iets leuks te ondernemen? 🍂 In onze vorige blog delen we leuke herfstactiviteiten om samen met je baby, dreumes of peuter te doen. Van herfstschatten zoeken en stampen in de plassen tot samen creatief aan de slag gaan. Genoeg inspiratie om ook buiten de eetmomenten samen te blijven ontdekken!
